اعضای بدن در ترکی

نظرات 0

 تورکجه ده  بدن اعضاسی  آدلاری نین چوخو " – ق / - ک / - ل / - ن / - ش / - ز"  صامتلری ایله بیتیر.

 

ق :آیاق (پا)، داماق (کام دهان)، دالاق (طحال) ، دوداق (لب)، آشیق (قاب) ، باغیرساق (روده)، قوُرساق (معده) ، بییق ( بیغ / بوغ: سبیل) ، قولتوُق (زیر بغل) ، قاسیق (عانه)، داشاق (خایه) ، قیغیرداق (خیخیرداق/ خیت خیت : غضروف ) ، قوُیروق (دم)، بارماق (انگشت) ، بوُخاق (غبغب) ، دیرناق (ناخن) ، توپوُق (پاشنه)، تویناق (سُمّ اسب و...) ، یاناق (گونه) ، یانچاق (لنبر)، یوُمروق (مشت) ، قوووُق (مثانه).

جایناق (جیرناق: چنگال) ، اویناق (مَفصل) ، قورشاق (کمر)

ک : سۆموک (استخوان) ، بیله ک (مُچ)، بؤیره ک (کلیه) ، دیرسه ک (آرنج) ، اۆره ک  (قلب)، امجَک (پستان)، أرنه ک ( بارماق : انگشت) ، خیرتده ک (گلو) ، گؤبه ک (ناف) ، اینجیک (مچ ) ، گمیرچه ک (غضروف)، کۆره ک (پشت) ، مؤچۆک (دنبالچه) ، تۆک (موی سرو بدن) ، امگک (جاندانه ، بخش نرم کاسه سر)

 

ل : بئل (کمر) ، أل (دست) ، قول (بازو) ، دیل (زبان) ، دال (پشت ، خلفی) ، تئل (زلف)، ساققال (ریش) ، کؤنول (دل) ، قیل (موی زبر).

 

ن : آلین (پیشانی) ، بویوُن (گردن) ، قارین  (شکم)، بوروُن (بینی) ، بئیین (مغز) ، چیین (شانه ، سر بازو).

 

ز: بوغاز (گلو)، آغیز(دهان) ، گؤز(چشم)، دیز(زانو) ، اۆز(صورت).

 

ش : باش (سر)، دیش (دندان)، قاش (ابرو) ، دؤش (سینه).