گئتمه (خورشيد بانو ناتوان دان بير غزل)

نظرات 0

 
  • خورشيد بانو ناتوان ( دوْغوُم :6 اگوست 1832- اؤلوم 2 اكتبر 1897 شوشا)
ييخيب بو كؤنلوم ائوين ، ائيله ييب ويران ، گئتمه

يوْخوُمدوُ تاب و توان فراقه ، جوان ، گئتمه!

فدا اوْلوُم سَنه مَن، سَندن آيريلا بيلمَم

يقين فراقين ائده ر قدّيمي كمان ، گئتمه!

سَنينله  روشن  ايدي قلبيم ، اي گؤزوم نوري

گمان كي، تنگ اوْلا جانيمه بوُ جهان ، گئتمه!

بوْيوُن  بَلاسين آليم ، سَرو تَك ييخيلما ، اوْغوُل

دوْيوُنجا گؤرمه ميشَم ، گئتمه ، بير زمان، گئتمه!

چيخايدي كاش گؤزوم ، گؤرمه يَدي هجرانين

اؤلونجه  بيل ائده ره م ناله و فغان ، گئتمه!

صباحه دَك اوْتوُروُب  چَكميشَم جفالاريني

بوْيوُم برابري سَن ايندي الامان، گئتمه!

يقين اَل چَكه جَك دوست و آشنالردن

ديوانه تَك دوشه جَك چؤللره آنان ، گئتمه!

سَنينله كيم آچيليب قلبيمين شكوفه لري

مروّت ائيله، عزيزيم ، ائديب خَزان ، گئتمه!

ترحّم ائيله مَنه ، دَرد و مِحنت يم  چوْخدوُر

قوْيوُب  بو هِجر بَلا ايچره ناتوان ، گئتمه!

دي يوُمما گؤزلريني ، قوْي گؤروم  دوْيوُنجا  باري

          گؤزومده جاري ائديب  اشك هم روان ، گئتمه!