گئتمه (خورشيد بانو ناتوان دان بير غزل)
>>> تاریخ انشتار پست :21 اردیبهشت 1393

- خورشيد بانو ناتوان ( دوْغوُم :6 اگوست 1832- اؤلوم 2 اكتبر 1897 شوشا)
يوْخوُمدوُ تاب و توان فراقه ، جوان ، گئتمه!
فدا اوْلوُم سَنه مَن، سَندن آيريلا بيلمَم
يقين فراقين ائده ر قدّيمي كمان ، گئتمه!
سَنينله روشن ايدي قلبيم ، اي گؤزوم نوري
گمان كي، تنگ اوْلا جانيمه بوُ جهان ، گئتمه!
بوْيوُن بَلاسين آليم ، سَرو تَك ييخيلما ، اوْغوُل
دوْيوُنجا گؤرمه ميشَم ، گئتمه ، بير زمان، گئتمه!
چيخايدي كاش گؤزوم ، گؤرمه يَدي هجرانين
اؤلونجه بيل ائده ره م ناله و فغان ، گئتمه!
صباحه دَك اوْتوُروُب چَكميشَم جفالاريني
بوْيوُم برابري سَن ايندي الامان، گئتمه!
يقين اَل چَكه جَك دوست و آشنالردن
ديوانه تَك دوشه جَك چؤللره آنان ، گئتمه!
سَنينله كيم آچيليب قلبيمين شكوفه لري
مروّت ائيله، عزيزيم ، ائديب خَزان ، گئتمه!
ترحّم ائيله مَنه ، دَرد و مِحنت يم چوْخدوُر
قوْيوُب بو هِجر بَلا ايچره ناتوان ، گئتمه!
دي يوُمما گؤزلريني ، قوْي گؤروم دوْيوُنجا باري
گؤزومده جاري ائديب اشك هم روان ، گئتمه!



