توفان نوح (غ)

نظرات 1


لوحه گيلگميش (قيلقاميش) درباره توفان نوح

حضرت نوح (ع) پیامبر قوم سومر بود.این قوم در حدود4000-3500 سال پیش از میلاد که در ایران خشکسالی بزرگ و بسیار دراز مدتی رخ داد، به منطقه میان رودان کوچ کردند.
سومر در حدود بیست و یک شهر و آبادی بزرگ و چندین روستا و ده داشت که هر آبادی از آبادی دیگر 30 کیلومتر فاصله داست و دور هر شهر حصار و دیواری کشیده شده بود و کشتزارها در بیرون دیوار قرار داشتند. بسیاری از اختراعات بدست سومریان شکل گرفت .آنان به کانال کشی رودها پرداختند و به کشت وزرع و باغبانی مشغول شدند.چرخ گاری را اختراع کردند و از الاغ برای بارکشی و حمل ونقل استفاده کردند. ورزش کشتی و هنر موسیقی و چنگ نوازی در میان آنان رواج داشت.
هر شهر حکومت مستقلی داشت. و کاهنان سومری از قدرت زیادی برخودار بودند. با توجه به این که هر شهر دارای یک حاکم محلی و قوانین خاص خود بوده است کار تبلیغ برای حضرت نوح آسان نبوده است. شاید سام و دیگر یاران نوح در شهرهای مختلف مشغول تبلیغ بوده اند.
تقریبا در 2900 سال پیش از میلاد و یا اندکی پیش از آن باران شدیدی در سومر بارید . آب های زیر زمینی بالا آمد و آب از تنور خانه ای فوران کرد.
در تورات و احادیث اسلامی مدت بارش فرق می کند ، در کتیبه های سومری مدت بارش هفت شب و هفت روز آمده است که درست بنظر می رسد.

حضرت نوح که در نوشته های بابلی( نوشته های سومری به زبان اکدی یعنی بابلی قدیم ترجمه شدند، زیرا تا سده اول میلادی زبان سومری زبان علمی میان رودان بوده و در زمان های مختلف با نام سریانی و آرامی و ... از نظر دانپژوهان مخفی مانده است.) بنام اوُتناپیشتیم شناخته می شود ، سوار کشتی شد.
فراهم آوردن همه گونه های حیوانی در کشتی غیر ممکن است ، مثلا کانگورو در اسرالیا زندگی می کند و وزن فیل چندتنی.
حضرت نوح از خدا درخواست کرد تا از کافران آن سرزمین کسی زنده نماند و با توجه به گوناگونی حکومت ها و دوری مسافت فقط پیامبر منطق سومر بوده است. اما شدت بارندگی آنقدر زیاد بود که تا ناحیه خزری در ایران زیر آب رفت . وزش باد کشتی بادبانی را به جلو راند و پس از کشتی از راه گسل های شمال عراق وارد ایران شد و بر اساس حدیثی از امام حسن عسگری تا شهر قم نیز پیش رفت. می گویند تا منطقه گمی قایا در آذربایجان شمالی رفت و بر اساس یک نظر محلی بر کوهی در نخجوان فرود آمد.
برخی می گویند که این کشتی در ایران در زاگروس ، دماوند ، عراق ، آغری داغ (آرات ترکیه) و یا جنوب خلیج فارس و ... قرار گرفت.
قبری منسوب به نوح علیه السلام در نخجوان وجود دارد و قبری نیز در مسجد جامع مرند منسبوب به مادر نوح (در اصل باید زن نوح) وجود دارد.
نام جودی از کلمه ی " شادو " در زبان بابلی به معنای " کوه " گرفته شده است. این واژه ی شادو از زبان سومری می باشد. (در زبان اکدی " چ " وجود ندارد و واژه ی " شادو " در اصل باید " چادو " باشد که در زبان قرآن به " جودی " تغییر یافته است.)
بر اساس اسناد سومری اوتناپیشتیم در کنار دریاچه ای و در کنار تک کوهی زندگی می کرده است. این دریاچه ، نباید دریاچه ی وان در ترکیه باشد ، زیرا نوح سومری تنها انسانی است که به سرزمین خدایان راه یافته است. برای رسیدن به سرزمین خدایان باید از کوه ماشو (میشوو داغی در راه تبریز به مرند ) گذشت . بنابراین منظور از دریاچه در داستان اوتناپیشتیم ، دریاچه ی ارومیه می باشد و بر این اساس حضرت نوح قبل از توفان در عراق و بعد از توفان مدتی در ایران و آذربایجان زندگی کرده است. (جالب است که بدانیم ، تک کوه " شاهو " در کنار ارومیه قرار دارد.) بر اساس یک زیارت نامه قبر نوح بر نجف اشرف قرار دارد ، شاید آن حضرت در سال های پایان عمر دراز خویش به آن جا رفته باشند.


آرامگاه نوح (ع)

منبع : کتاب " سومئر دیلی - پیغمبرلر دیلی " (زبان سومری) ( به زبان ترکی) تالیف : شاهپور نوروزی
من در این کتاب از زندگی آدم ابوالبشر ، ادریس ، نوح ، ابراهیم ، نمرود و فرهنگ و زبان سومری سخن گفته ام.