اصطلاحات نجوم و ستاره شناسی در زبان ترکی
>>> تاریخ انشتار پست :28 آبان 1393

آق آیقیر : ستاره الشُعرا ، شعرای یمانی (سیروس)
ایکی بوز آت : کچیک آیی بُرج ینده " ایکی قارداش " اولدوزو
اۆلکر : اولکر اولدوزو
چولپان : چوبان اولدوزو ، زهره (الدراک للسان الترک ؛ سنگلاخ)
باغیرساقان : ستاره دُبران
آرا آیی : ماه شوال (فرهنگ سنگلاخ)
آراییجی یولدوزلر : ستاره فرقدان ، دو برادر (فرهنگ سنگلاخ)
ارسلان : برج شیر (فرهنگ سنگلاخ)
آجون / آژون / اوچون : جهان
اۆچ یولدوز: ستاره میزان (فرهنگ سنگلاخ)
اورکار (اۆلکر) : ستاره پروین (فرهنگ سنگلاخ)
اوغلاق : برج جدی (فرهنگ سنگلاخ)
اویاقماق (تولونماق): غروب کردن کواکب (فرهنگ سنگلاخ)
اؤی (اؤد) : برج ثور
ایکی پیکر: جوزا ، دو مسگر (فرهنگ سنگلاخ)
باشی اؤلکو: برج میزان (فرهنگ سنگلاخ)
توش: نیمروز و وقت ظهر (فرهنگ سنگلاخ)
توغماق : طالع شدن (فرهنگ سنگلاخ)
توقوز اتابک : نُه فلک (سنگلاخ)
تیمور قازوق : ستاره جُدی (فرهنگ سنگلاخ)
چاق / چاغ : وقت و زمان ( گئجه چاغی : شب هنگام)
چولپان : کروان قیران (شعری)
سَقیت: ستاره بهرام
سامان اوغریسی : کهکشان
قارا قوش : سیاره مشتری ، ستاره میزان (دیوان لغات الترک)
أره ن تۆز: مشتری ، میزان



