آثار تاریخی ، موزه ها و نقاط دیدنی تبریز
>>> تاریخ انشتار پست :15 بهمن 1390
آثار تاریخی تبریز:


3)
4) بقعه ی سید حمزه
5) امامزاده جمال
6) مقبره الشعرا

7) ربع رشیدی
8) بازار تبریز
9) بقعه صاحب الامر
10) بقعه ی عون بن علی (عینالی)
11) کلیساهای تبریز
12) میدان ساعت (ساختمان شهرداری تبریز)
موزه ها:
1)موزه ی آذربایجان (در کنار مسجد کبود تبریز)

2) موزه ی مشروطیت (در محله ی راسته کوچه)
3) موزه قرآن و کتابت (در بقعه ی صاحب الامر)
4) موزه ی سنجش
5) موزه ی قاجار (در محله ی ششگلان تبریز)
6) موزه ی زنده سفال
7) موزه ی عصر آهن
8) موزه تاریخ طبیعی تبریز
9) موزه ی محرم
10) موزه ی ادبی شهریار
11) موزه ی ارامنه تبریز
نقاط دیدنی:
1) ائل گؤلی
2) باغلار باغی
3) گلستان باغی
تبریز (شهر اولین ها)
>>> تاریخ انشتار پست :15 بهمن 1390

آب و هوای تبریز در زمستان سرد و خشن و دارای زمستان طولانی می باشد.
از نظر پوشش گیاهی اطراف تبریز به ویژه در کناره کوه سهند دارای مراتع و چمنزارهای دلپذیری است.
رود های مهم آن آجی چای (تلخه رود ) ، میدان چایی (قورو چای) ، کؤمور چایی و ... هستند.
پیشینه ی تاریخی: 
بنظر برخی از باستانشاسان از جمله David Rohlباستان شناس انگلیسی ، شهر تبریز به همراه نواحی اطراف آن همان " بهشت آدم ابوالبشر (ع)" است. این نظریه چندان هم بعید نیست زیرا براساس مندرجات تورات (در سِفر پيدايش) محل بهشت و باغ آدم (ع) در نزدیکی منشا چهار رود بزرگ دجله و فرات ، رود ارس (آراز) و رود قزل اُزَن می باشد. همچنین وقتی شاه-پهلوان بزرگ سومری "گیلگامیش" وقتی به جستجوی راز جاودانگی می پردازد وارد سرزمین خدایان می شود واز کوه ماشو (کوه میشوو در راه تبریز به مرند ) می گذرد و اوتناپیشتیم (نوح سومری ، تنها انسان جاوید در سرزمین خدایان ) دیدار می کند . اما پس از خوردن گیاه جاودانگی توسط مار نا امید می شود(مار نشان جاودانگی می باشد). او پند اوتناپیشتیم را بگوش دارد که " آدم اؤلَر ، آد قالار" (نام نیک است که باقی می ماند) انسان سرنوشتی جز مرگ ندارد و راز جاودانگی نیکی به مردم است.

در سنگنوشته های سارگون دوم آشوری از یورش او به شهری آباد که دارای باغ و خندق بوده و دژی مستحکم داشته درمحل کنونی تبریز نام می برد. آشوری ها برای غارت کردن فلزات طلا و ... و اسب های آذربایجان بدانجا یورش می بردند.
گورستان تاریخی که اکنون به موزه ی عصر آهن 2 معروف است ، متعلق به 1200-800 پیش از میلاد و حتی پیشتر است.
بر اساس افسانه ها جمشید شاه "عید نوروز " را برای اولین بار در آذربایجان گرامی داشت.
در زمان حمله ی اسکندر یونانی به ایران ، نام آذربایجان " آتروپاتئنا" بوده است.
آذربایجان سه بار از سال 19-21 مورد یورش اعراب مسلمان قرارگرفت و تسخیر شد . مرکز فرماندهی این حملات شهر کوفه بوده است و گروهی از ایشان برای همیشه در شهر تبریز اقامت کردند.
برخی بنای شهر تبریز را به زبیده خاتون زن هارون الرشید نسبت می دهند که نادرست است.
در دوره ی " آباقا خان " 663-680 ه.ق تبریز پایتخت ایلخانان مغول شد. در زمان سلطان محمود غازان تبریز به بیشترین رشد و توسعه ی خود دست یافت.
خواجه رشیدالدین دانشگاه بزرگ " ربع رشیدی" را در تبریز پایگذاری کرد.تاج الدین علیشاه " ارک " تبریز را بنا کرد.
جهان شاه بن قره یوسف نیز امر به ساختن " گؤی مسجد" (مسجد کبود) داد.
تبریز بارها توسط زمین لرزه ها در معرض ویرانی قرار گرفته است.
شاه اسماعیل صفوی (که در شعر ترکی ختایی تخلص می کرد) در سال 906 ه.ق تبریز را پاییتخت همه ایران کرد و مذهب تشیع را در ایران گسترش داد.
نخستین مدرسه به روش نوین و اروپایی به وسیله ی حاج میرزا حسن خان رشدیه بنیان گذاری شد.



